Jak rodzice powinni postępować, aby zachęcić dzieci do nauki?

 

1.   Wspieraj, ale nie wyręczaj.

Pomagając w odrabianiu zadań domowych nie należy wyręczać dziecka. Należy wdrażać je do samodzielnej pracy.  W procesie  uczenia się ważną rolę odgrywa samokontrola wykonanej pracy. Chodzi w niej o to, aby dziecko samo odkryło swoje błędy i samo je poprawiło. Należy dziecko przyzwyczajać do podejmowania wysiłku, do pokonywania trudności, wtedy uwierzy we własne możliwości.

 

2.    Dostrzegaj sukcesy i starania dziecka

Omawiając jego pracę, najpierw podkreśl dobre strony, wskazując nad czym mogło by jeszcze po pracować.  Czasami powstrzymaj się z oceną, zachęcaj do samooceny: „Nie jesteś zadowolony z efektów swojej pracy? Czy jest coś, co chciałbyś poprawić?”

 

3.   Okazuj życzliwe zainteresowanie sprawami szkolnymi dziecka

 


 

·                    Zamiast wypytywać i kontrolować, raczej słuchaj uważnie i okaż zrozumienie dla jego uczuć. Zamiast krytykować i oceniać dodaj mu otuchy: „Matematyka jest trudna, ale można się jej nauczyć, wierzę, że ty to potrafisz” i zachęcaj je do wyciągnięcia własnych wniosków: „Jak myślisz, dlaczego Ci nie poszło na tym sprawdzianie? Z czym masz kłopot? Czego potrzebujesz, żeby sobie z tym poradzić?”

 

·                    Jeśli widzisz, że sprawy dziecka idą źle, nie wahaj się powiedzieć mu o tym, co cię martwi i czego od niego oczekujesz: „Dowiedziałam się, że ostatnio przychodzisz do szkoły nieprzygotowany. Oczekuję, że będziesz odrabiał prace domowe i przygotowywał się do zajęć. Jeżeli czegoś nie rozumiesz, chętnie Ci pomogę.”

 

·                    Jeżeli dotychczas nadmiernie kontrolowałeś swoje dziecko - oddaj mu odpowiedzialność za naukę. Możesz zawrzeć z nim kontrakt: „Od dzisiaj nie będę zaganiała Cię do lekcji. Jesteś już dojrzały i wierzę, że sam potrafisz zaplanować sobie pracę. Zawsze możesz liczyć na moją pomoc, a raz w tygodniu chciałabym, żebyś zdawał mi relację jak sobie radzisz i z czym miałeś trudność.”

 

·                    Gdy dziecko o czymś zapomni, pozwól mu ponieść konsekwencje i zachęć do wyciągnięcia wniosków.

 

1.   Wdrażaj dziecko do systematyczności,

 

2.   Naucz dobrej organizacji pracy (odrabianie lekcji o tej samej porze, ale nie bezpośrednio przed lub po szkole)

 

3.   Zadbaj o odpowiednie miejsce do nauki (stały kącik do pracy).

 

4.   Pomagaj dziecku w odrabianiu lekcji i pokonywaniu trudności - nie oznacza to jednak, że masz wykonać zadanie za dziecko! Pomóż mu zrozumieć polecenie, zaplanujcie poszczególne etapy niezbędne do wykonania zadania, w razie potrzeby udziel wskazówek.

 

5.   Unikaj atmosfery napięcia, nie okazuj ciągłego niezadowolenia, lecz szukaj mocnych stron dziecka i wspieraj je.

 

6.   Chwal za osiągnięcia, ale przede wszystkim za włożony wysiłek !

 

7.   Nie porównuj dziecka do rodzeństwa, kolegów, lecz do poprzedniego jego poziomu umiejętności - uświadamiasz mu w ten sposób postępy i motywujesz do dalszej pracy (Wiem, że matematyka jest czymś, czego szczególnie nie lubisz się uczyć, wiem jednak, że z czasem dasz radę się tego nauczyć – widzę, jaki postęp zrobiłeś od września z tabliczką mnożenia/ szybkością liczenia/ starannością dokonywania obliczeń itd.).

 

8.W przypadku zniechęcenia dziecka lub doświadczenia przez nie porażki - nie zaprzeczaj jego uczuciom mówiąc, że nic się nie stało, lecz nazwij jego uczucia: „Widzę, że jest Ci bardzo smutno z tego powodu..., że jesteś rozczarowany..., że to zadanie sprawia Ci trudność”

 

9.   Zachęcaj dziecko do wymyślenia, jak można rozwiązać dany problem, zaproponuj własne pomysły i wspólnie zdecydujcie, które pomysły wydają się możliwe do zrealizowania.

 

 

Kluczem do sukcesu jest miłość i akceptacja!!!  Dziecko, który nabierze wiary i pewności siebie,

łatwiej pokona problemy i chętniej będzie stawiało czoła przeciwnościom.

 

 

oprac.mgr M.Jezusek-Stopa na podst. lit.zam.w załączniku.

 

 Przydatna literatura w zakresie wspomagania dziecka oraz metod efektywnej nauki:

D. Stipek, K. Seal – “Jak nakłonić dziecko do nauki?”.

G. W. Green – “Jak pomagać dziecku w nauce”.

A. Faber, E. Mazlish – “Jak mówić, żeby dzieci się uczyły w domu i w szkole”.

B. L. Mc Combs, J. E. Pope – “Uczeń trudny. Jak skłonić go do nauki”.

H. Weyhreter – “Zaburzenia koncentracji u dzieci”.

J. Fulton – “Sprawdź możliwości swojego intelektu”.

S. Alex, K. Vopel: „Nie ucz mnie ale pozwól mi się uczyć”.

T. Armstrong: „8 rodzajów inteligencji. Odkryj je w sobie i rozwijaj”.

M.L.Bloomqist: „Trening umiejętności dla dzieci z zachowaniami problemowymi. Podręcznik dla rodziców i terapeutów”.

V.F. Birkenbihl: „Techniki kreatywnego rozwiązywania problemów”.

V.F. Birkenbihl: „Gry i zabawy umysłowe”.

D.Buehl: „Strategie aktywnego nauczania, czyli jak efektywnie nauczać i skutecznie uczyć się”.

T.Buzan: „Mapy twoich myśli”.

T.Buzan: „Pamięć na zawołanie. Metody i techniki pamięciowe”.

E. Czerniawska, M.Ledzińska: „Jak się uczyć?”.

D.Gamon, A.Bragdon: „Trenuj swój mózg”.

D.Gamon, A.Bragdon: „Ucz się szybciej, zapamiętuj więcej”.

S.Garczyński: „Jak zapamiętać”.

K.Gozdek-Michealis: „Rozwiń swój genialny umysł”.

E.Gruszczyk-Kolczyńska: „Wspomaganie dzieci w rozwoju zdolności do skupiania uwagi i zapamiętywania”.

T.Klein: „Ćwicz swoją pamięć! Zabawne zadania dla uczniów szkoły podstawowej”.

Leithner S.: „Naucz się uczyć”.

H.Loyarne: „Superpamięć dla uczących się”.

I.Mastugin, T.Askoczeńska: „Jak rozwijać pamięć i uwagę waszego dziecka”.

J.Święcicka: „Trening koncentracji uwagi”.

B.Tynan: „Naucz swoje dziecko myśleć”.

 
Szkoła Podstawowa nr 1 im. Adama Mickiewicza w Marklowicach, Powered by Joomla!; Joomla templates by SG web hosting